HISTORIA KOŚCIOŁA DZIECIĄTKA JEZUS

POCZĄTKI

Projekt budowy zespołu szpitala przy ul. Lindleya przewidywał wzniesienie kaplicy pod wezwaniem Dzieciątka Jezu. Budowa kaplicy rozpoczęła się w lipcu 1897 roku. Projektantem był Józef Pius Dziekoński. Budowę ukończono w 1902 roku. Wkrótce kaplica okazała się zbyt mała na potrzeby wiernych, dlatego zapadła decyzja o jej rozbudowie. Prace przerwała I wojna światowa. Po jej zakończeniu przystąpiono do dalszej rozbudowy. Dobudowano trzynawowy kościół w stylu neogotyckim oraz zakrystię. Prace ukończono w 1925 roku. Konsekracji kościoła dokonał arcybiskup Warszawy kardynał Aleksander Kakowski 27 września 1925 roku.

 OŁTARZE

W nowym kościele zainstalowano trzy ołtarze: Główny – z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej i figurami po bokach: św. Franciszka Kleta i oraz św. Wincentego à Paulo. W nawach bocznych ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego z figurą św. Antoniego Padewskiego i ołtarz św. Józefa z Dzieciątkiem i figurą św. Alojzego Gonzagi.

II WOJNA ŚWIATOWA

Podczas oblężenia Warszawy we wrześniu 1939, została rozbita wieża, dzwony i dach. W 1941 roku w kościele umieszczono sprowadzony ze Lwowa obraz “Miłosierdzie Boże” pędzla Stanisława Batowskiego Kaczora. Wizerunek cierpiącego i miłosiernego Chrystusa, z którego serca wychodzą promienie, stał się dla mieszkańców okupowanej i systematycznie niszczonej Warszawy ogromnym źródłem duchowego wsparcia. Ale też świadczył o rozwoju kultu Miłosierdzia Bożego w Polsce. Dopełnieniem wystroju kościoła stał się rok 1944, kiedy to zawieszono sprowadzony z Krakowa  obraz „Niepokalane Poczęcie NMP” pędzla prof. Adolfa Hyły, który jest  autorem najsłynniejszego wizerunku Jezusa Miłosiernego w Łagiewnikach.   Budynek kościoła i umieszczone w nim obrazy przetrwały najcięższą pożogę wojenną.

 CZAS PO WOJNIE

Po zakończeniu działań wojennych, zrekonstruowano wieżę, przeprowadzono kapitalny remont dachu oraz zakrystii.  Zainstalowano organy i dzwon o wadze 300 kg.

KSIĘŻA ORIONIŚCI

W 1954 roku po odebraniu przez władze komunistyczne Zakładu Wychowawczego dla chłopców przy ul. Barskiej, Orioniści rozpoczęli posługę w kościele Dzieciątka Jezus. Przejęcie placówki przez Zgromadzenie Księży Orionistów nastąpiło 9 lutego 1972 roku. Archidiecezja warszawska zezwoliła wówczas na założenie Domu Zakonnego, który poświęcił Przełożony Generalny Zgromadzenia z Rzymu ks. Ignazio Terzi.

W pierwszej połowie lat 80-tych wzniesiono: właściwy dom zakonny-plebanię, dom katechetyczny i „salkę pod kopułkami”. Część klasztorną poświęcił  biskup Bronisław Dąbrowski 20 listopada 1983 roku. A część apostolską  kardynał Józef Glemp 3 października 1985 r.

 POWOŁANIE PARAFII

Parafia pod wezwaniem błogosławionego, a po kanonizacji w 2004 r. świętego Ks. Alojzego Orione została erygowana w 1986 roku przez kardynała Józefa Glempa. Powstała  z części parafii: św. Barbary, Najświętszego Zbawiciela, św. Jakuba i Wszystkich Świętych. Pierwszym Proboszczem został ks. Stanisław Pawlina.

Świątynia pw. Dzieciątka Jezus – 1930 r. 

 Sklepienie kościoła,

Ołtarz główny z obrazem MB Częstochowskiej. Poniżej figury ks. Gabriela Baudouina oraz św. Wincentego a Paulo z dziećmi.

Ołtarz z obrazem św. Józefa z małym Jezusem.

Obraz Niepokalane Poczęcie NMP Adolfa Hyły 

Obraz Jezusa Miłosiernego Stanisława Kaczor-Batowskiego